Cynkowanie ogniowe

Cynk jest naturalnym pierwiastkiem metalicznym. Jest obecny w środowisku naturalnym zarówno w powietrzu i glebie jak i zbiornikach wodnych. Cynk jest nieszkodliwy dla środowiska, a nawet niezbędny dla prawidłowego rozwoju organizmów żywych. Nadaje się do ponownego przetworzenia (recycling).

Cynkowanie ogniowe zwane też zanurzeniowym jest jedną z najskuteczniejszych metod antykorozyjnego zabezpieczenia konstrukcji stalowych. Proces polega za zanurzeniu elementu w wannie z roztopionym stopie cynku o temperaturze 445 - 455 ^oC.

Wcześniej konstrukcja zostaje przygotowana w etapach.

formowanie wsadu                                                                  odtłuszczanie chemiczne

płukanie                                                                 wytrawianie w kwasie

płukanie                                                                 topnikowanie

suszenie                                                                 chłodzenie w wodzie o temperaturze otoczenia.

Zdjęte z zawiesi elementy czyści się mechanicznie z zacieków cynkowych. Powstała powłoka charakteryzuje się wysoką odpornością mechaniczną i estetycznym wyglądem. Grubość warstwy cynku jest zależna od grubości cynkowanych elementów, co obrazuje poniższa tabela.

grubość elementu konstrukcji w mm	minimalna grubość warstwy w µm
do 1	50
1 - 3	55
3 - 6	70
powyżej 6	85

Średni ubytek warstwy cynku na eksploatowanej konstrukcji wynosi 1 - 2 µm/rok (dla eksploatacji w warunkach nieagresywnych). Stąd średnia trwałość powłoki cynkowej wynosi 30 lat i może sięgać nawet 100 lat. Antykorozyjna powłoka cynku nie wymaga żadnej konserwacji.

Alternatywne sposoby zabezpieczania konstrukcji takie jak malowanie są co prawda tańsze, ale ich trwałość jest znacznie niższa i zwykle nie przekracza 5 - 10 lat.
Koszt oczyszczenia pomalowanej i skorodowanej konstrukcji np. poprzez piaskowanie jest porównywalny z ocynkowaniem!